Powstanie Styczniowe

Po upadku powstania listopadowego przez trzy dekady ziemie polskie nie stały się świadkiem walk insurekcyjnych na tak wielką skalę. Stało się to dopiero po wybuchu w nocy z 22 na 23 stycznia 1863 roku powstania, które w historiografii i tradycji zwykło się nazywać powstaniem styczniowym. Dysproporcja sił powstańczych i rosyjskich była tak ogromna, że nie sposób było w zasadzie podjąć jakiejkolwiek otwartej walki. Powstańcy dodatkowo dysponowali bardzo starym, archaicznym uzbrojeniem, w postaci strzelb czy nawet broni białej. Oddziałom polskim nie udało się w czasie powstania zdobyć żadnego ośrodka miejskiego, na czele z Płockiem, który miał być głównym celem powstańców i ewentualną bazą dla dalszych prób podjęcia walki o Warszawę. Walki rozciągnęły się także na teren ziem zabranych – ich areną stały się zarówno Ukraina, jak Litwa i Białoruś. Wszędzie jednak walki miały charakter wojny partyzanckiej. Całością powstania zawiadywało rozbudowane państwo podziemne, kierowane przez rząd narodowy, które jednak nie dysponowało zbyt dużą możliwością przesyłania rozkazów oddziałom w terenie. Ostatnim dyktatorem powstania był Romuald Traugutt, którego aresztowanie i powieszenie na skarpie warszawskiej cytadeli, jest symbolem końca i tragicznej klęski prób powstańczych. Po upadku powstania kraj dotknęły represje na olbrzymią skalę – przede wszystkim zaś na kresach; na Litwie dała się we znaki okrutna polityka Michaiła Murawiowa zwanego „Wieszatielem”. Społeczeństwo polskie długo nie mogło się pozbierać po tej klęsce.

Witaj na moim serwisie! Jeśli jesteś pasjonatem podróży tak jak ja to super ! Doskonale, że tutaj trafiłeś, cały serwis poświęcony jest podróżowaniu i turystyce! Mam nadzieję, że Ci się tutaj spodoba i zostaniesz na dłużej!
error: Content is protected !!